--

Top-ads

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ

Από το Blogger.

Οι σχέσεις και η οικονομική κρίση- από την Γαβριέλα Αλβινά

By | Σάββατο, Ιανουαρίου 31, 2015 Leave a Comment
Καλημέρα Πολυαγαπημένοι και Πολυαγαπημένες μου...





Μια πρόσφατη συζήτηση με αγαπημένους φίλους, έδωσε το ερέθισμα να καταθέσω τις σκέψεις μου γι΄ αυτό το ζήτημα.
Τι δηλαδή έχει συμβεί σ΄ αυτή την χώρα αυτή την πενταετία, που η οικονομική κρίση κτύπησε την πόρτα κάθε ελληνικού σπιτιού, στον τομέα των σχέσεων.
Οι σχέσεις όλων των ειδών έχουν υποστεί κατά γενική ομολογία ισχυρό πλήγμα. Το φαινόμενο της διάλυσης κυριαρχεί και δεν πιστεύω ότι κάποιος θα διαφωνήσει.
Φιλίες σταμάτησαν να λειτουργούν, συγγενικές σχέσεις διαταράχθηκαν, γάμοι διαλύθηκαν, αγάπες γονάτισαν κάτω από το βάρος των οικονομικών προβλημάτων και η διάθεση να ερωτευτούμε μοιάζει να έχει εξαφανιστεί.
Παντού γύρω μας κυριαρχούν ένας ορθολογισμός, έλλειμμα εμπιστοσύνης  και μια αίσθηση ματαιότητας.
Ένα γκρίζο σύννεφο κάλυψε τα έντονα χρώματα των συναισθημάτων.

Το παράξενο βέβαια είναι, ότι στην χώρα μας οι άνθρωποι δεν αντιδρούσαν έτσι άλλες εποχές. Μιλάω για τις εποχές της φτώχειας και της ανέχειας, που δυστυχώς βίωσαν πολλές φορές στο παρελθόν κάποιες άλλες γενιές.
Αυτές οι γενιές τολμούσαν, έκαναν ξεκινήματα, ζούσαν στην καθημερινότητά τους με την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, αγαπούσαν, ερωτευόντουσαν χωρίς να επηρεάζονται από το γκρίζο σύννεφο και σχεδόν πάντα ερχόταν το θαύμα.
Ποια είναι άραγε η διαφορά εκείνων των ανθρώπων με το σήμερα ;

Πολλά μπορεί να πει κάποιος για τις διαφορές και εγώ δεν έχω την διάθεση να κάνω αυτή την ανάλυση.
Αισθάνομαι όμως την ανάγκη να πω ότι θεωρώ απολύτως φυσιολογικό να μην μπορεί να αφεθεί κάποιος στα χρώματα των συναισθημάτων, όταν είναι άνεργος και χωρίς εισόδημα.
Εδώ θα θυμηθώ το λαϊκό απόφθεγμα «νηστικό αρκούδι δεν χορεύει» και θα συμπληρώσω και πώς να χορέψει, όταν είναι αβέβαιο αν θα φάει και ποτέ.
Είναι φυσικό και απόλυτα δικαιολογημένο και ανεξάρτητα από την ηλικία ή το φύλλο να αφεθεί κανείς σε οποιαδήποτε μορφή αγάπης όταν το μέλλον του δεν είναι στα χέρια του και αισθάνεται αδύναμος να δώσει.

Οι σχέσεις θέλουν να δίνεις και να παίρνεις και όταν εσύ κοιτάς μόνο τι μπορείς να πάρεις, πως είναι δυνατόν να αγαπάς ή να ερωτευτείς.
Οι σχέσεις θέλουν επίσης δέσμευση και συνέπεια και πως μπορείς να τις έχεις, όταν κανείς δεν έχει την δύναμη και την διάθεση να το κάνει;
Οι σχέσεις θέλουν επικοινωνία, φαντασία και διαρκή προσπάθεια για να συντηρηθούν  και ποιοι ή ποιες θα ασχοληθούν όταν τα πάντα γύρω μας καταρρέουν.
Επειδή όμως η πολλή ανάλυση δεν οδηγεί πουθενά και κάπου πρέπει να καταλήξουμε, εγώ θα ρισκάρω να καταθέσω το δικό μου συμπέρασμα.

Έζησα στο γκρι και δεν θέλω να συνεχίσω να το κάνω άλλο.
Πιστεύω με όλη την δύναμη του μυαλού μου και της καρδιάς μου ότι πρέπει να ξαναβρούμε την δύναμη και παλέψουμε όλες τις σχέσεις μας.

Μοιραστείτε, αγαπήστε, ερωτευτείτε χωρίς να σκέφτεστε τα υπόλοιπα και το θαύμα θα γίνει.
Μην περιμένετε τις προϋποθέσεις αλλά να τις δημιουργήσετε.
Μην αφήνετε να έχουν το δικαίωμα σ΄ ότι μας ομορφαίνει την ζωή οι ήδη προνομιούχοι στην τσέπη.
Βρείτε την δύναμη να αγαπήσετε, να ερωτευτείτε και πιστέψτε με όλα γύρω σας θα γίνουν ομορφότερα! 




Γαβριέλα Αλβινά



Νεότερη ανάρτηση Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα

0 σχόλια: